Istorijska mesta Peloponeza – tvrdjave Methoni i Koroni, oči Venecije

Ove godine smo rešili da odmor i kupanje, uživanje u suncu i mirisu mora ima prioritet u odnosu na obilazak Peloponeza. Ipak, bilo bi mi jako žao da bar nešto nismo videli, bar malo da zavirimo i načnemo priču o istoriji zadnjeg prsta.

Osim svima poznate Sparte, Peloponez je poznavao i vlast Venecijanaca kao i Otomanskog carstva. Vojnička čizma ga je često gazila, a zabeleženo je da je bio nastanjen od Paleolita. Naziv Peloponez nosi po junaku Pelopsu za kog se, po mitologiji, veruje da je osvojio celu oblast. Više o istoriji možete pročitati ovde, ukoliko vas zanima.

Za mene, pored osećaja da koračaš istom zemljom kojom su koračali Spartanci koji te onako okuraži i da ti posebnu setu i radost u isto vreme, poseta tvrđavama znači male lekcije o istoriji. Iako mi je deda redavao istoriju i geografiju ceo životni vek, nisam nikad bila posebno naklonjena pamćenju detalja u vidu godina i tačnih imena, naziva istorijskih dešavanja. Istorija kao predmet u školi me nikad nije privlačila, ali mi je zato život  omogućio da posetim neka od istorijskih mesta i trudim se da tokom posete saznam i zapamtim što više mogu.

Krenimo redom od Koroni tvrđave. Nalazi se na unutrašnjem delu prvog prsta u istoimenom gradu, južnozapadni deo poluostrva, zaliv Messinia. Podignuta je u vreme vladavine Venecijanske republike na samom obodu zaliva tako da se zidine tvrđave nadovezuju na litice mora.Ceo grad Koroni ima 1,409 stanovnika po popisu iz 2011.godine Tvrđava je sagrađena u 13.veku i obnovljena u 16. od strane Otomanskog carstva.

Kada ulazite u grad i krećete prema tvrđavi prolazite kroz uske ulice tipične za Grčku. Snimak jedne od njih sam stavila na FB stranicu pa možete pogledati. Uvek me oduševe ovakve uličice, mislim nema šanse da ćemo uspeti tamo da se zavučemo i nekako uspemo. Čak i da parkiramo kola. Ono po čemu je posebna po meni je to što je još živa. Kad kažem živa, podrazumevam da unutar nje još ima stanovnika. Ti ispod tvrđave nalazi se ulica u kojoj su kućice raznih boja, roza ispred koje drema kuca, pa tipično bela sa plavim prozorima, žuta sa cvetnom oazom na terasi, krem sa papagajem i ribarskim priborom. Nailazimo i na jednog vremešnog ribara koji sprema mrežu za posao. Sa ove strane ispred samog ulaza pruža se predivan pogled na uvalu i pristanište, ribarske i druge barke koje čekaju da se otisnu i krenu put plavetnila.

Ulaz u tvrdjavu Koroni

Ulaz u tvrdjavu Koroni

 

_MG_1995

Dve kuće obojene belo sa macom koja spava u žardinjeri doprinose šarmu. Jedna od njih zapuštena, propala a druga kao da je sad iz bajke izašla. Na drugom kraju tvrđave smo pronašli još dve slične. Život se i dalje odvija unutar zidina, kao što vidite.

Crkva tvrđava Koroni

Pored kuća, i dalje postoji groblje koje je „aktivno“ i crkva koja takođe i dalje ima svoju funkciju, dok je na drugom kraju još jedna koju obnavljaju.

Obnovljen deo spoljnog zida

Kroz celu tvrđavu se smenjuju stabla smokve i maslina. Vide se delovi koju su rekonstruisani i delovi gde je rekonstrukcija tek počela ili završava. Biće potrebno još mnogo vremena i truda, sredstava da se sačuva od propadanja.

Pogled na zaliv

Dok tumarate i tražite gde je bila koja zgrada i pokušavate da odredite veličinu i položaj istih, zvuk talasa i miris mora vas golicaju.Sa tvrđave se pružaju pogledi na tri strane, more i pučina sa jedne, mala luka samog mesta sa druge i sa treće puca pogled ka Koroni i planinama iza njega. Iako smo došli u 11 h kada je sunce već uveliko na nebu, ne osećate toliko toplotu zbog strujanja vazduha sa mora.

Ostavila je na nas predivan utisak u svoj svojoj sadašnjoj skromnosti. Shvatate strateški položaj i važnost tvrđave za vojnike i očuvanje vlasti nad teritorijom, kada je jednom obiđete.

Nastavljamo put tvrđave Methoni. I ona nosi isto ime kao grad u kom se nalazi. Putovanje od jedne do druge koje traje oko pola sata kolima duž obale, uz prijatne prizore planina i mora, poprilično dobar put, pravo je uživanje. Prvo što primećujemo je visinska razlika. Dok je Koroni smeštena na brdu, na samoj litici, Methoni se nalazi maltene na nivou mora. Okružena sa tri strane morem i sa jedne kopnom, predstavlja pravo uživanje za radoznalo oko turista. Na samom ulazu i prilasku glavnoj kapiji neodoljivo podseća na Petrovaradinsku. Šamci kojima je mogla biti puštena voda nekada davno i uzak most  sa 14 lukova dele je od ostatka naselja. Sagrađena u 13. veku, jedna je od najvećih u oblasti Mediterana,sama tvrđava slavi Veneciju i njenu tadašnju arhiktekturu.

Jedan od očuvanijih delova tvrđave Methoni

Spremite dobru obuću (ne kao ja japanke), vodu i šešire za obilazak. Svaki kutak je zanimljiv na svoj način i želećete sve da obiđete. Na slici gore je ulazak u tvrđavu, most sa lukovima.

Centalni stub

Centralni stub u tvrđavi, kod kog su se okupljale vojske, pravile manifestacije i koji je služio kao mesto sastajanja.

Stambeni objekat

Sa leve strane fotografije u  prvom planu sa kružnim krovom nalazi se stambeni objekat dok je iza njega crkva koja je trenutno u fazi obnove. Sa desne strane se vidi jedan od spoljnih zidova sa izviđačkim kulama.

Pogled na Bourtzi - zatvor dodat za vreme Otomana

Pogled na Bourtzi – zatvor i mesto gde su se izvršavala pogubljenja, nalazi se na kamenom ostrvcetu i dograđen je za vreme Otomanskog upravljanja tvrđavom.

Unutrašnjost

Unutrašnjost zatvora bez daščanih podova i stepenica koje su istrunule od vremena, vetra i soli. Deluje zastrašujuće i očaravajuće u isto vreme.

Pogled na tvrđavu

Spoljna strana tvrđave slikana od strane zatvora, kao što se vidi povezane su uskim kamenim putem, okružene morem.

Nisam spomenula a bitno je reći da se ulaz plaća i da košta 2 eura po osobi za odrasle. Nije visoka cena za ono što ćete videti i iskusiti. Malo je reći da je predivno.

Ono što je besplatno je kupanje na plaži koja se nalazi uz sam bok tvrđave, potpuno peščana i plitka, savršena za klince, za istraživanje ronjenjem bez dodatne opreme i za izležavanje i sunčanje.